Elif'in Kağnısı


Yediyordu elif kağnısını

Kara geceden geceden.
Sanki elif elif uzuyordu inceliyordu.
Uzak cephelerin acısıydı gıcırtılar.
İnliyordu dağın ardı yasla
Her bir heceden heceden.
****
Mustafa Kemal'in kağnısı derdi kağnısına.
Mermi taşırdı öteye dağ taş aşardı.
Çabuk giderdi çok götürürdü elifçik
Nam salmıştı asker içinde.
Bu kez yine herkesten evvel amıştı yükünü
Doğrulmuştu yola önceden önceden.
****
Öküzleriyle kardeş gibiydi elif.
Yemezdi içmezdi yemeden içmeden onlar.
Kocabaş çok ihtiyardı çok zayıftı.
Mahzundu bütün bütün sarıkız yanı sıra.
Gecenin ulu ağırlığına karşı
Hafiftiler inceden inceden.
****
İriydi elif kuvvetliydi kağnı başında.
Elma elmaydı yanakları üzüm üzümdü gözleri.
Kınalı ellerinde rüzgar geçerdi daim.
Toprak gülümserdi çarıklı ayaklarına.
Alını yeşilini kapmıştı geçirmişti
Niceden niceden.
****
Durdu birdenbire kocabaş ova bayır durdu.
Nazar mı değdi göklerden ne?
Dah etti yok dahha dedi gitmez.
Ta gerilerden başka kağnılar yetişti geçti gacır gucur
Nasıl dururdu Mustafa Kemal'in kağnısı?
Kahroldu elifçik düşünceden düşünceden.
****
Aman kocabaş ayağını öpeyim kocabaş
Sür beni öldür beni koma yollarda beni
Geçer götürür ana çocuk mermisini askerciğin
Koma yollarda beni kulun köpeğin olayım
Bak hele üzerimden ses seda uzaklaşır
Düşerim gerilere iyceden iyceden.
****
Kocabaş yığıldı çamura
Büyüdü gözleri büyüdü yürek kadar
Örtüldü gözleri örtüldü hep.
Kalır mı Mustafa Kemal'in kağnısı bacım?
Kocabaş'ın yerine koştu kendini elifçik
Yürüdü düşman üstüne yüceden yüceden...

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !